Ik was uitgenodigd bij een netwerkbijeenkomst, leuk! Tot ik hoorde dat we allemaal een korte pitch zouden doen met onze zoekvraag. En ik voelde het direct: getsie. Spreken voor een onbekende groep, dan ben ik niet in mijn kracht. Niet omdat ik niet weet wat ik wil, kan of zoek want dat weet ik dondersgoed. Maar zodra er meer dan vijf mensen tegenover me zitten en ik moet gaan staan, gaat mijn hoofd op volle toeren en begin ik te hakkelen. En je raad het al wat er gebeurde… Daar stond ik: te hakkelen over mijn eigen woorden.
Waarom ik het toch aanging? Omdat ik een doel heb.
Om een doel te bereiken, moet je soms uit je comfortzone (ofwel: je kracht) stappen
Ik ben aan het puzzelen hoe ik mkb+’ers beter kan bereiken. Ik geloof dat juist deze doelgroep geïnteresseerd kan zijn in mijn strippenkaartconcept: laagdrempelig, flexibel en ondersteunend bij communicatievraagstukken. Die vraag wilde ik neerleggen bij andere ondernemers op de bijeenkomst. Maar helaas voelde ik bij binnenkomst weinig verbinding. En dat schoot meteen naar m’n hoofd. Ik raakte gefocust op hoe ik overkwam, wat ik moest zeggen, of ik wel professioneel overkwam. Ondertussen sprak ik mijzelf streng toe: Blijf… nou gewoon… RUSTIG! Maar ja, een hoofd op volle toeren is allesbehalve rustig. En precies daardoor kwam mijn pitch helemaal niet uit de verf.
Toch laat dat ongemakkelijke gehakkel op dat moment iets belangrijks zien
Want ondanks het ongemak liet ik mezelf wel zien. En wie weet, als de binnenkomst anders was geweest, was er ruimte geweest voor een ander gesprek. En precies daar zit het inzicht: verbinding ontstaat niet als alles vlekkeloos gaat. Het ontstaat als je iets van jezelf laat zien.
Je kracht is natuurlijk waardevol, maar dat betekent niet dat je die altijd moet inzetten
Mijn creatieve, gestructureerde en oplossingsgerichte hoofd is mijn sterke kant, het laat mij nooit in de steek. Ik zie snel verbanden, analyseer, adviseer, regel. Maar in bepaalde situaties schiet ik in de overdrive. Alles in mijn hoofd gaat teveel “aan”: denken, controleren, voorkomen. En dan raak ik juist uit verbinding met mezelf en met de omgeving. Daarom las ik het boek ‘Vroeger had ik spreekangst’ van Pieter Frijters.
Mijn kracht kan ook mijn valkuil zijn
Mijn zwakkere kanten, zoals m’n ongemak in spreken of het vertrouwen op mijn lijf in plaats van alleen m’n hoofd, zijn net zo belangrijk als mijn sterke kant. Het mag in balans zijn. Als ik daar aandacht aan geef, ontstaat er iets nieuws. Iets echts.
Dus nee, kwetsbaarheid is geen zwakte. Het is een beginpunt. Van contact. Van samenwerking. En uiteindelijk van groei.
En wat voor mensen geldt, geldt ook voor organisaties
Wil je echt verbinding met je doelgroep? Dan moet je bereid zijn je te laten zien. Niet alleen in je kracht, maar ook in je zoektocht. Niet alleen waar jij je thuis voelt, maar misschien juist buiten je comfortzone: daar waar je doelgroep zich bevindt. Dat laat zien dat je lef hebt, je moeite doet om hen op te zoeken. Daar ontstaat vertrouwen. Niet door perfectie, maar door echtheid.